Medische inspanningstest met ademgasanalyse

Medische inspanningstest

Wanneer u klachten heeft bij inspanning, of klachten van vermoeidheid en u wilt weten waar dit vandaan komt dan kan een inspanningstest met ademgasanalyse bij de sportarts u verder helpen.

Bij deze inspanningstest krijgt u een masker op zodat de zuurstof opname en de koolstofdioxide-afgifte tijdens toenemende inspanning gemeten kan worden. Daarbij wordt er ook gekeken naar de ademhaling zelf. Hoe vaak per minuut wordt er geademd, hoe diep. Ook draait er tijdens deze testen een hartfilmpje mee.

Hieronder worden een aantal voorbeelden gegeven van de informatie die deze inspanningstesten kunnen geven.

Hart

Door de informatie van de ademgassen en ademhaling te combineren met de hartslag kan er heel veel informatie over het hart, longen en de spiercellen verkregen worden. De hoeveelheid zuurstof die men opneemt per hartslag (dit is de zuurstofpols) zegt bijvoorbeeld iets over de pompfunctie van het hart. Hoe intensiever men fietst tijdens de test hoe hoger de zuurstofpols zou moeten worden. Wanneer deze tegen het einde van de test juist lager wordt in plaats van hoger, dan wordt duidelijk dat het hart in de problemen komt. Een oorzaak zou dan een vernauwing in een van de kransslagaders kunnen zijn waardoor de hartspier onvoldoende bloed krijgt voor de inspanning die geleverd moet worden. Niet altijd is dit terug te zien in het hartfilmpje.

Longen

Ook over de longen komt veel aan het licht tijdens zo'n test. Wanneer men te hard moet werken met de ademhaling (ademarbeid) en de hoeveelheid koolstofdioxide die aan het eind van de uitademing maar klein is dan is er geen goede uitwisseling van zuurstof en koolstofdioxide tussen de bloedvaten en de longen.
Oorzaken kunnen dan een longziekte zijn, verhoogde druk in de longvaten of bijvoorbeeld of een bloedpropje.
Ook de tijd die nodig is voor in en uitademing kunnen aangeven dat er wat mis is, zoals bijvoorbeeld een verlengde uitademtijd bij astma, of een verlengde inademtijd bij een probleem van het strottenhoofd.

Spieren

Wanneer men wel steeds zwaarder kan trappen maar niet voldoende meer zuurstof op gaat nemen dan kan dit een signaal zijn dat de verbranding in de spiercellen niet optimaal is. Soms kan het een aangeboren oorzaak zijn maar ook verlies van spieren door bijvoorbeeld een ziekbed is een mogelijkheid.

Prestatie / VO2max

Het vermogen wat men kan trappen tijdens maximale inspanning en de hoeveelheid zuurstof men dan opneemt is een indicatie voor de gezondheid (de VO2max). Wanneer dit (boven)gemiddeld is, is de kans dat hart of longen flink ziek zijn uitermate klein. Echter kan het ook voorkomen dat wanneer een sporter met klachten eerst 30% boven het gemiddelde scoorde en een jaar later op het gemiddelde zit zonder duidelijke reden (zoals stoppen met sporten) dan wil een gemiddelde score uiteraard niet automatisch betekenen dat hart en longen in orde zijn. Daarom zou het ideaal zijn wanneer we van iedereen al een test zouden hebben zonder klachten, een soort nul meting. Wanneer er dan in de toekomst klachten ontstaan, is het veel eenvoudiger om met een nieuwe inspanningstest de oorzaak van de klachten te achterhalen.

.